woensdag 19 september 2012

Bezoek aan de YMCA school

Na een lange reis ben ik in Surabaya aangekomen. Ik blijk de komende dagen op te trekken met Kazuki Yamane van YMCA Japan.
De eerste ochtend zijn we op bezoek geweest bij de kleuterschool. Een kleine kleuterschool met 12 leerlingen. Het ziet er bijna net zo uit als een Nederlandse kleuterklas. Maar een lokaal met thema hoeken en spelenderwijs leren is hier ontzettend modern. De ouders zien goede resultaten bij hun kinderen, alhoewel het niet in rijtjes achter een tafeltje zitten potentiele (ouders van) leerlingen afschrikt.
De kinderen hadden voor ons de 'angry birds' gemaakt die je op de foto ziet.

De renovatie van het lokaal ziet er goed uit, maar er is ook geld nodig om onder andere lekkages aan te pakken en er zou ook wat besteed kunnen worden aan lesmaterialen. Het ingezamelde geld van de kampactie is hier welkom.

maandag 17 september 2012

naar Surabaya voor de kampactie

De kampactie is bij velen van de YMCA een bekend project. Toch nog even een korte uitleg. YMCA Nederland start een samenwerking met een andere YMCA ergens op de wereld om in een periode van 2 jaar geld in te zamelen voor een specifiek project en om aandacht te vragen voor deze YMCA. Dit komt concreet tot uiting op drie manieren.
  1. in de zomerreizen waar naast aandacht aan het project ook geld wordt ingezameld door kamp deelnemers op de meest creatieve manieren.
  2. Ook wordt de kampactie ondersteund door Tri-axy, een landelijk spel dat wordt gespeeld door lokale jeugdclubs en groepen. meer informatie op: http://www.ymca.nl/organisatie/organisatie.aspx?ID=7552.
  3. En ook wordt voor de kerstdagen aan de persoonlijke leden een bijdrage gevraagd.
De kampactie voor 2011-2012 ondersteunt de renovatie en reorganisatie van een YMCA School in Surabaya, Indonesie. YMCA Nederland is ook betrokken bij de gehele reorganisatie van YMCA Indonesie. Eind september is de nationale vergadering van YMCA Indonesie en een groep YMCA's (Partner Support Group) die de organisatie ondersteunt komt ook bij elkaar.  Komende week ga ik op bezoek bij de YMCA in Surabaya om de situatie ter plekke te zien. Ok zal ik de nationale vergadering van YMCA Indonesia die plaatsvind in Yogyakarta bijwonen.
 
Via deze weg ga ik proberen jullie op de hoogte te houden.
 
Harrie Vos
 
Same message in English
YMCA Netherlands has a bi-annual collaboration with another YMCA somewhere in the world for a period of two years. The goal is to raise money for a specific project and to draw attention to this YMCA. We have 3 ways to achieve that
  1. During the summercamps where, besides attention to the project, money is collected by camp participants in the most creative ways.
  2. Also, the camp action is supported by Tri-Axy, a national game that is played by local youth clubs and groups. More information on: http://www.ymca.nl/organisatie/organisatie.aspx?ID=7552.
  3. And around Christmas  a personal contribution is asked from personal members of YMCA Nederland.
The camp action for 2011-2012 supports the renovation and reorganization of a YMCA School in Surabaya, Indonesia. YMCA Netherlands is also involved in a support group to YMCA Indonesia. End of September, the National Assembly of YMCA Indonesia will take place. During this event the YMCA Partner Support Group has comes together as well.

Next week I will visit the YMCA in Surabaya to see the project with my own eyes and I will attend the national meeting of YMCA Indonesia taking place in Yogyakarta.

I will try to keep you informed through this blog

vrijdag 28 oktober 2011

Hoe inspirerend kan een dag zijn?

Vrijdag 28/10/2011
Vandaag (vrijdag)is de ROM meeting al een beetje begonnen. In het YMCA hostel lopen nu heel veel Zweedse YMCA mensen rond waar we veel mee kunnen delen. Vandaag was een typische dag waarvan je wenst dat er meer dan 24 uur in een dag zit. We kregen een rondleiding door het hostel. Van de buitenkant lijkt het niet heel groot, maar aan de binnenkant kan je letterlijk verdwalen in alle gangen. Er worden veel verschillende dingen gedaan. We zijn er achter gekomen dat dit hostel niet alleen een hostel is maar ook een appartement voor jonge vluchtelingen die geen familie hebben in Zweden. YMCA helpt deze jongeren een plek te vinden in de maatschappij en leert ze hoe ze zelfstandig worden.
In de kelder is een klimzaal waar we vanavond lekker gebruik van konden maken. Er gebeurt nog veel meer in het gebouw, maar dat is nu teveel om op te noemen.

We moesten heel snel in de bus om naar de volgende YMCA locatie te gaan. Een autogarage van de YMCA. Hier worden jongeren die of van school zijn gestuurd of niet naar school kunnen wegens persoonlijke redenen opgeleid tot automonteur. Daarna hebben we gegeten in een restaurant wat gemaakt was in een oude melkfabriek. Het eten was klaargemaakt door koks in opleiding, het was heerlijk! De Zweden eten tussen de middag ook warm, misschien kunnen we dat in Nederland ook overnemen. Het geeft een hoop energie!

De energie hadden we ook wel nodig. We hebben 2 kampterreinen bezichtigd. De eerste was voor dagkampen waar jongere kinderen een dag heen gaan om te spelen, lol te hebben en vrienden te maken. Dit kamp is vooral voor kinderen uit gezinnen die het niet zo breed hebben. Het is heel goed om te zien dat de YMCA aan alle lagen uit de maatschappij denkt.

Het tweede kamp waar we heen gingen was op een eiland. Met de veerpond over het ruige zeewater heen was al een hele ervaring. Op het eiland, wat in de winter onbewoond is, gingen we met een treintje naar het museum. Daar werd een verhaal verteld over de mensen die vroeger op het eiland hebben gewoond en ze een eigen ‘community’ hebben gebouwd. Dit was heel interessant. Veel toeristen komen ook naar het eiland om dit stukje geschiedenis te beleven.

Natuurlijk gingen we ook naar het kampterrein zelf, hier heeft de kampleiding vertelt wat er in de zomer allemaal gedaan wordt. Heel inspirerend. Op het kampterrein hebben ze een 20meter hoge klimwand met bovenin een schommel. Dit houdt in dat je je tuigje vast moet maken aan een touw. Dan laat je jezelf los, maakt een vrije val van 6meter waarna je doorswingt richting de grond. Helaas konden we dit niet meer doen omdat het donker was. We gingen snel weer naar de boot om terug te gaan naar het hostel te gaan en te eten. We hebben onze internationale vrienden nog leren weerwolven en gaan nu heerlijk slapen!
Morgen hebben we een interessante dag waar we YMCA Nederland ook gaan presenteren, daarna gaan we weer in de nachttrein richting Stockholm en is onze week Zweden alweer voorbij!

Namens: Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom, Daan van Aken en Aukje Zijlstra

De NS in Zweden - ook met vertraging

Woensdagavond om 21.30 uur zou de nachttrein vertrekken vanuit Stockholm richting Umeå, op het station aangekomen na een heerlijk rondleiding in Stockholm van iemand die daar woont bleek dat de trein een uur later zou vertrekken. Het schijnt normaal te zijn in Zweden dat de treinen niet op tijd rijden, dus de NS is niet de enige! Een uur wachten is voor ons YMCA’ers geen probleem. Op het station zitten, met een drankje en een spelletje erbij, en iedereen die langs loopt denkt, dat is een gezellige groep!

De nachttrein was echt super! We moesten nog reflecteren op de dag met z’n allen, dat doen we elke avond, en dat zouden we in de trein doen. Waar moet je met 20 man zitten in een nachttrein? Gewoon met elkaar in een coupe voor 6 personen, geen probleem voor ons.

Donderdag 27/10/2011
De nachttrein had onderweg ook nog anderhalf uur vertraging, dus de volgende ochtend waren we te laat op de conferentie, dit was voor ons geen probleem, maar Filip Coussee was de eerste persoon die moest spreken dus hij is persoonlijk, zonder zich te kunnen opfrissen, naar de conferentie gebracht. Hij was erg geinspireerd door ons en door de YMCA, dat heeft hij meteen in zijn lezing meegenomen, misschien vertelt hij hier nu meer over in Belgie waar hij woont.

Het interessante aan deze conferentie vond ik de presentaties in kleine groepjes. We waren gemixed en moesten met de groep 4 vragen beantwoorden over wat onze visie is voor de YMCA en hoe we daar aan gaan werken. Hiervoor moesten we drie grote goals opschrijven, maar ook drie makkelijk haalbare goals. Elke groep heeft genoemd dat alle YMCA’s, zowel internationaal als nationaal, meer moeten samenwerken en dingen moeten delen met elkaar in “exchange programms” zoals wij hier nu hebben. Dit is misschien een heel erg goed idee om iets mee te gaan doen, misschien kunnen we beginnen in ons eigen landje waar we allemaal dicht bij elkaar wonen, dat is vrij makkelijk te realiseren.

Na de conferentie zijn we uit eten geweest bij een luxe chinees restaurant. Een cadeautje van de general secretary, Patrick Schröder, heerlijk!! Het was ook weer erg interessant, zoals alles is deze week. 

Namens: Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom, Daan van Aken en Aukje Zijlstra


Zoveel te doen, geen tijd om te bloggen!!

Woensdag 26/10/2011

Het is alweer twee dagen geleden dat we een blog gepost hebben. Niet omdat we niks meemaken en niks hebben om met jullie te delen, maar juist omdat er zoveel dingen op het programma staan en wij aan het eind van de dag met ons hoofd op ons kussen neerploffen en heerlijk slapen in het YMCA hostel in Umeå waar we nu zijn.

Woensdag hadden we een dagje voor onzelf omdat de conferentie in Jongkoping gecanceled was. Helaas hebben we dat stukje Zweden gemist. Nu hebben we onze eigen dag ingedeeld. ’s Ochtends hebben we een ideeenmarkt gehouden. Iedereen die iets wou delen kon dat opschrijven, maar ook als je graag iets had wat je wilde leren. Na dit aan elkaar gekoppeld te hebben hadden we een paar interessante workshops. Joost gaf een workshop over hoe je vrijwilligers kan benaderen en hoe je ervoor kan zorgen dat ze misschien wel een paar jaar blijven. Het was interessant om te zien dat veel andere YMCA’s ook lastig vrijwilligers kunnen vinden en binden voor en met YMCA.

Ook hebben we het gehad over de C in YMCA. Hoe kunnen we de C laten zien in onze activiteiten. Hierbij hebben we het ook gehad over hoe de maatschappij in onze landen is en dat er veel verandert binnen kerken en de jeugd anders kijkt naar geloven dan vroeger. Ik heb interessante dingen gehoord over het het nu in Ierland gaat, misschien kunnen wij in Nederland ook zoiets doen. Als je meer wilt horen over mijn ideeen vraag het gerust!!

Verder hebben we de woensdagmiddag gebruikt om te werken aan onze presentatie. Dit hebben we gedaan in de buitenlucht, zitten op koude stenen midden in het bos, aan de rand van het meer. Op deze locatie samen zitten en nadenken is wel heel erg relaxed. We hebben 6 punten die we zaterdag gaan presenteren, op de ROM Meeting, aan de Zweden die daar zijn.

Namens: Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom, Daan van Aken en Aukje Zijlstra

woensdag 26 oktober 2011

Ook internationale YMCA is YMCA

Iedereen die ooit bij de YMCA betrokken is geweest, kent het gevoel. Het typische YMCA gevoel. Niet makkelijk te omschrijven maar ik zal het proberen in een paar woorden: vertrouwd, bekend, gezellig, veilig, betrokken, geïnteresseerd en altijd leuk.

Aan deze woorden hield ik me deze week ook maar vast. Door een klein foutje lag namelijk mijn paspoort in een groot, leeg, dicht kantoorgebouw. Op zondag. De zondag dat we naar Zweden zouden vliegen. Helaas, dat ging dus niet door.

Gelukkig kon ik maandag mijn paspoort weer ophalen en kon ik een nieuwe vlucht boeken. Maar dan kom je binnen in een groep die al meer dan een dag met elkaar aan het optrekken is. Dat is een beetje raar voor het groepsproces maar ook een beetje raar voor mij als buitenstaander.

Gelukkig heerst ook bij internationale YMCA mensen het typische YMCA gevoel. Ik was nog geen 5 minuten binnen of ik voelde me al helemaal thuis. Dat moet een fijne week worden!

Al helemaal deel van de groep ging ik vandaag met iedereen op pad naar Orebro, naar een conferentie genaamd ‘Youth work in Sweden’. Verschillende sprekers vertelden over jeugdwerk en hoe ze hierbij betrokken waren. Sommigen door wetenschappelijk onderzoek en sommigen doordat ze zelf ‘ge-youth-worked’ waren.

Twee mooie zinnen die mij opvielen en die ik graag met jullie wil delen:
-          You are a member of everybody else’s identity project (Torbjorn Forkby)
-          We make the road by walking (Paolo Freire & Myles Horton)

Ook was er tijd om ideeën uit te wisselen over jeugdwerk in ons eigen land. Met deze groep erg interessant. Praten over hoe we jongeren kunnen stimuleren om leiderschap te tonen, hoe we jongeren achter de computer weg kunnen krijgen, hoe we ze kunnen stimuleren om gezond te zijn en/of hoe we gelijkheid kunnen bereiken.

Na een interessante napraatborrel met fruit en vruchten’mocktails’ vertrokken we weer met onze eigen groep terug naar Stockholm, naar de prachtige YMCA locatie hier. Ik kan je vertellen: worstjes van de BBQ smaken heerlijk om 21.00uur ’s avonds. Vooral als je ze kunt delen met een groep internationale YMCA’ers.

Namens: Hugo Bosch, Janine Berends, Marcella Sweers, Joost Vlasblom, Daan van Aken en Aukje Zijlstra

Because it’s cool, not cold

Maandag 24 oktober

Ochtend

Vanmorgen vroeg zijn we naar ‘Frysehuset’ geweest, dit is een activiteitencentrum van het
YMCA in Stockholm. Wat vroeger een industrieel pand was, is nu omgetoverd tot het grootste
activiteitencentrum van Zweden. Het was echt adembenemend.

In onze rondleiding kregen we eerst de sportzalen te zien waarin het Zweedse 08 Stockholm “human
rights” basketbal team traint. Dit team speelt in de Zweedse top. Het was mooi om te zien dat een
team van onze organisatie zoiets bereikt. In deze sportzalen worden ook concerten en feesten
georganiseerd.

Na een doolhof van trappen en gangen (waar een aantal mensen de groep kwijtraakten) kwamen we
bij een super vet indoor skatepark. Hier kunnen lokale skaters terecht om aan hun ‘skills’ te werken.
Het was mooi om te zien hoe de sfeer in het pand veranderde per locatie.

In het Frysehuset lopen een aantal inspirerende projecten.
Zoals:

Exit!

Dit project helpt jongeren uit extreem rechtse en linkse bendes te komen.

Elektra

Eerwraak is één van de hoofpunten binnen het project. Het doel is om jongeren te laten spreken
over de koppeling tussen hun thuissituatie en de dingen waar ze als jongere in de Zweedse cultuur
tegenaan lopen.

United Sisters

Dit is een project over het zelfstandig, zelfverzekerd en begrepen voelen van jonge meiden. Door het
doorlopen van verschillende fases werken ze aan deze doelen. United Sisters hebben ook vrouwen
die in de weekenden patrouille lopen om meiden vanuit feesten veilig naar huis te brengen en te
zorgen dat er niets kan gebeuren.

Middag

Na het volle ochtendprogramma gingen we met de metro richting de binnenstad van Stockholm,
met als eindbestemming ‘kulturhuset’. Dit is een centrum waarin jongerenactiviteiten en workshops
kunnen doen op het gebied van kunst en cultuur.

In het ‘kulturhuset’ hebben we een teambuilding workshop gedaan aan de hand van de “what”,

de “why” en de “how’s” van ons verblijf als jeugdwerkers in Zweden.

Avond

Na deze lange dag hadden we natuurlijk wel trek in een stevige hap eten, hier moesten we nog zelf
voor zorgen ook... We werden namelijk ingedeeld in verschillende groepen en kregen de taak om
samen voor een vooraf vastgesteld bedrag een maaltijd te verzorgen. Hiervoor moesten we ook met
onze groepen de boodschappen doen.

De hele groep ging totaal uit hun dak om de maaltijd te verzorgen. Uiteindelijk zaten we aan een
prachtig gedekte tafel van een super voor-, hoofd- en nagerecht te genieten. Blijkbaar functioneren
we al goed als groep.

Na de maaltijd hebben we met z`n allen de dag doorgenomen en besproken wat wij belangrijk
vinden om ons fijn te voelen in deze groep. Deze punten hebben we beschreven in een
groepscontract en met z`n allen ondertekend. Dit geeft ons een prachtig ‘ons’ gevoel.

Pff, nu is het tijd om te slapen.

Namens; Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom en Daan van Aken.