YMCA Peace Work Seminar

Every time you smile al someone, it is an action of love, a gift to that person, a beautiful thing.
Mother Theresa



Vierentwintig deelnemers, zeventien verschillende nationaliteiten.
Engels als eerste, tweede, derde of zelfs vierde taal.
En dan toch binnen een dag familie zijn, elkaar begrijpen, vertellen en luisteren, heel veel plezier maken en nieuwe dingen leren.

Waar dat kan? Ik was deelnemer in de YMCA Peace work seminar – impact and new challenges, in Praag van 18 tot 24 juli 2011.
Het was een fantastische week, eigenlijk denk ik niet dat ik de woorden heb het te beschrijven, maar ik zal een poging wagen in deze blog!

Met de nachttrein vertrok ik op zondagavond vanaf Utrecht centraal naar Praag Holesovice station. Vanaf daar was het even zoeken naar de juiste metro en bus, maar met anderhalf uur kon ik inchecken, tegelijk met Sarah en Amanda uit de VS, die dus al wat langer onderweg waren dan ik.
’s Avonds was de eerste kennismaking met de facilitators en de mensen die zich tot die tijd verborgen hadden gehouden om de toen al verloren slaap in te halen.

Het ontbijt was elke ochtend van 8 tot 9, gevolgd door een devotion, die de eerste dag geleid werd door Juan, secretary general YMCA Europe.

We werden als groep ingedeeld in vier zogenaamde homegroups. Ook in Armenië (Catch the vision 2010) werkten we in homegroups en het werkt fantastisch.
Alle vier de homegroups zijn op een bepaalde dag verantwoordelijk voor de icebreakers (denk: naamspelletjes, de menselijke knoop, ‘ga in twee rijen staan en welke rij een fles het snelst doorgeeft naar de laatste via de voeten wint’) en de devotion. Verder zit je als homegroup één of twee keer per dag samen om na te praten, te discussiëren of workshopopdrachten te doen. Zeker de mensen uit jouw homegroup leer je heel goed kennen, en de mensen uit mijn homegroup D, Dude where’s the peace?!, behoren absoluut tot de meest inspirerende, liefste en gezelligste mensen die ik ooit heb mogen leren kennen.

In de ochtenden kregen we presentaties over onder andere het YMCA project in de Caucasus:
Roots for Reconciliation (waarbij deelnemers van RfR werden geïnterviewd, te vinden op de website van YMCA Europe, aanrader!), Theory of Change, Do No Harm-methodology, YMCA Kosovo en Spanje en CVJM Hochschule in Duitsland.
Ook kwam Selma Zaidi langs om een workshop te verzorgen over impact assessment. Want hoe meet je eigenlijk de resultaten van jouw project? We werden uitgedaagd een nieuw project te verzinnen en een kritische jury van vrijwilligers (oftewel, de facilitators zelf) over te halen juist in ons project mee te doen.

In de middag, na lunch, uitbuiktijd en icebreakers was het tijd voor het Film Festival. Elke dag stond er een film op het programma; House of Fools (Tsjetsjenië), The band is coming (Midden-Oosten), Life is a miracle (Bosnië en Servië) en Kolja (Tsjechië). Zeker deze laatste twee hebben indruk op me gemaakt, de films geven in hele goed indruk van de situatie in tijd van oorlog, maar ze laten vooral zien hoe het leven altijd ongestoord doorgaat.

Op vrijdagavond zijn we het Praag ingetrokken voor een concert op de rivier en zaterdag was de excursiedag. Praag is ongelofelijk mooi, romantisch, ontspannen en gezellig. Dankzij Josie en Edita als inwoners van Praag hebben we heel veel gezien en niet geheel onbelangrijk, waren we toch steeds op tijd voor de laatste trein.

Als laatste wil ik een speciaal plekje geven aan YMCA Kosovo. YMCA Kosovo is jong, net als de algemeen secretaris Dorina Lluka (25 jaar), maar ze doen ontzettend goed werk. Ze werken met zoveel liefde aan alles wat ze aanpakken, en moeder Theresa heeft voor hen bijzondere waarde aangezien zij in Kosovo geboren is. De waarden en normen, de liefde en de hoop waarmee zij Kosovo helpen opbouwen zijn bewonderenswaardig.

Alle dank aan de facilitators en YMCA Europe, het was onvergetelijk.
De moraal van mijn verhaal:
Goed voorbeeld doet goed volgen en Peace is een werkwoord.