Hoe inspirerend kan een dag zijn?

Vrijdag 28/10/2011

Vandaag (vrijdag)is de ROM meeting al een beetje begonnen. In het YMCA hostel lopen nu heel veel Zweedse YMCA mensen rond waar we veel mee kunnen delen. Vandaag was een typische dag waarvan je wenst dat er meer dan 24 uur in een dag zit. We kregen een rondleiding door het hostel. Van de buitenkant lijkt het niet heel groot, maar aan de binnenkant kan je letterlijk verdwalen in alle gangen. Er worden veel verschillende dingen gedaan. We zijn er achter gekomen dat dit hostel niet alleen een hostel is maar ook een appartement voor jonge vluchtelingen die geen familie hebben in Zweden. YMCA helpt deze jongeren een plek te vinden in de maatschappij en leert ze hoe ze zelfstandig worden.

In de kelder is een klimzaal waar we vanavond lekker gebruik van konden maken. Er gebeurt nog veel meer in het gebouw, maar dat is nu teveel om op te noemen.

We moesten heel snel in de bus om naar de volgende YMCA locatie te gaan. Een autogarage van de YMCA. Hier worden jongeren die of van school zijn gestuurd of niet naar school kunnen wegens persoonlijke redenen opgeleid tot automonteur. Daarna hebben we gegeten in een restaurant wat gemaakt was in een oude melkfabriek. Het eten was klaargemaakt door koks in opleiding, het was heerlijk! De Zweden eten tussen de middag ook warm, misschien kunnen we dat in Nederland ook overnemen. Het geeft een hoop energie!

De energie hadden we ook wel nodig. We hebben 2 kampterreinen bezichtigd. De eerste was voor dagkampen waar jongere kinderen een dag heen gaan om te spelen, lol te hebben en vrienden te maken. Dit kamp is vooral voor kinderen uit gezinnen die het niet zo breed hebben. Het is heel goed om te zien dat de YMCA aan alle lagen uit de maatschappij denkt.

Het tweede kamp waar we heen gingen was op een eiland. Met de veerpond over het ruige zeewater heen was al een hele ervaring. Op het eiland, wat in de winter onbewoond is, gingen we met een treintje naar het museum. Daar werd een verhaal verteld over de mensen die vroeger op het eiland hebben gewoond en ze een eigen ‘community’ hebben gebouwd. Dit was heel interessant. Veel toeristen komen ook naar het eiland om dit stukje geschiedenis te beleven.

Natuurlijk gingen we ook naar het kampterrein zelf, hier heeft de kampleiding vertelt wat er in de zomer allemaal gedaan wordt. Heel inspirerend. Op het kampterrein hebben ze een 20meter hoge klimwand met bovenin een schommel. Dit houdt in dat je je tuigje vast moet maken aan een touw. Dan laat je jezelf los, maakt een vrije val van 6meter waarna je doorswingt richting de grond. Helaas konden we dit niet meer doen omdat het donker was. We gingen snel weer naar de boot om terug te gaan naar het hostel te gaan en te eten. We hebben onze internationale vrienden nog leren weerwolven en gaan nu heerlijk slapen!

Morgen hebben we een interessante dag waar we YMCA Nederland ook gaan presenteren, daarna gaan we weer in de nachttrein richting Stockholm en is onze week Zweden alweer voorbij!

Namens: Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom, Daan van Aken en Aukje Zijlstra

De NS in Zweden - ook met vertraging

Woensdagavond om 21.30 uur zou de nachttrein vertrekken vanuit Stockholm richting Umeå, op het station aangekomen na een heerlijk rondleiding in Stockholm van iemand die daar woont bleek dat de trein een uur later zou vertrekken. Het schijnt normaal te zijn in Zweden dat de treinen niet op tijd rijden, dus de NS is niet de enige! Een uur wachten is voor ons YMCA’ers geen probleem. Op het station zitten, met een drankje en een spelletje erbij, en iedereen die langs loopt denkt, dat is een gezellige groep!

De nachttrein was echt super! We moesten nog reflecteren op de dag met z’n allen, dat doen we elke avond, en dat zouden we in de trein doen. Waar moet je met 20 man zitten in een nachttrein? Gewoon met elkaar in een coupe voor 6 personen, geen probleem voor ons.

Donderdag 27/10/2011

De nachttrein had onderweg ook nog anderhalf uur vertraging, dus de volgende ochtend waren we te laat op de conferentie, dit was voor ons geen probleem, maar Filip Coussee was de eerste persoon die moest spreken dus hij is persoonlijk, zonder zich te kunnen opfrissen, naar de conferentie gebracht. Hij was erg geinspireerd door ons en door de YMCA, dat heeft hij meteen in zijn lezing meegenomen, misschien vertelt hij hier nu meer over in Belgie waar hij woont.

Het interessante aan deze conferentie vond ik de presentaties in kleine groepjes. We waren gemixed en moesten met de groep 4 vragen beantwoorden over wat onze visie is voor de YMCA en hoe we daar aan gaan werken. Hiervoor moesten we drie grote goals opschrijven, maar ook drie makkelijk haalbare goals. Elke groep heeft genoemd dat alle YMCA’s, zowel internationaal als nationaal, meer moeten samenwerken en dingen moeten delen met elkaar in “exchange programms” zoals wij hier nu hebben. Dit is misschien een heel erg goed idee om iets mee te gaan doen, misschien kunnen we beginnen in ons eigen landje waar we allemaal dicht bij elkaar wonen, dat is vrij makkelijk te realiseren.

Na de conferentie zijn we uit eten geweest bij een luxe chinees restaurant. Een cadeautje van de general secretary, Patrick Schröder, heerlijk!! Het was ook weer erg interessant, zoals alles is deze week. 

Namens: Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom, Daan van Aken en Aukje Zijlstra

Zoveel te doen, geen tijd om te bloggen!!

Woensdag 26/10/2011

Het is alweer twee dagen geleden dat we een blog gepost hebben. Niet omdat we niks meemaken en niks hebben om met jullie te delen, maar juist omdat er zoveel dingen op het programma staan en wij aan het eind van de dag met ons hoofd op ons kussen neerploffen en heerlijk slapen in het YMCA hostel in Umeå waar we nu zijn.

Woensdag hadden we een dagje voor onzelf omdat de conferentie in Jongkoping gecanceled was. Helaas hebben we dat stukje Zweden gemist. Nu hebben we onze eigen dag ingedeeld. ’s Ochtends hebben we een ideeenmarkt gehouden. Iedereen die iets wou delen kon dat opschrijven, maar ook als je graag iets had wat je wilde leren. Na dit aan elkaar gekoppeld te hebben hadden we een paar interessante workshops. Joost gaf een workshop over hoe je vrijwilligers kan benaderen en hoe je ervoor kan zorgen dat ze misschien wel een paar jaar blijven. Het was interessant om te zien dat veel andere YMCA’s ook lastig vrijwilligers kunnen vinden en binden voor en met YMCA.

Ook hebben we het gehad over de C in YMCA. Hoe kunnen we de C laten zien in onze activiteiten. Hierbij hebben we het ook gehad over hoe de maatschappij in onze landen is en dat er veel verandert binnen kerken en de jeugd anders kijkt naar geloven dan vroeger. Ik heb interessante dingen gehoord over het het nu in Ierland gaat, misschien kunnen wij in Nederland ook zoiets doen. Als je meer wilt horen over mijn ideeen vraag het gerust!!

Verder hebben we de woensdagmiddag gebruikt om te werken aan onze presentatie. Dit hebben we gedaan in de buitenlucht, zitten op koude stenen midden in het bos, aan de rand van het meer. Op deze locatie samen zitten en nadenken is wel heel erg relaxed. We hebben 6 punten die we zaterdag gaan presenteren, op de ROM Meeting, aan de Zweden die daar zijn.

Namens: Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom, Daan van Aken en Aukje Zijlstra

Ook internationale YMCA is YMCA

Iedereen die ooit bij de YMCA betrokken is geweest, kent het gevoel. Het typische YMCA gevoel. Niet makkelijk te omschrijven maar ik zal het proberen in een paar woorden: vertrouwd, bekend, gezellig, veilig, betrokken, geïnteresseerd en altijd leuk.

Aan deze woorden hield ik me deze week ook maar vast. Door een klein foutje lag namelijk mijn paspoort in een groot, leeg, dicht kantoorgebouw. Op zondag. De zondag dat we naar Zweden zouden vliegen. Helaas, dat ging dus niet door.

Gelukkig kon ik maandag mijn paspoort weer ophalen en kon ik een nieuwe vlucht boeken. Maar dan kom je binnen in een groep die al meer dan een dag met elkaar aan het optrekken is. Dat is een beetje raar voor het groepsproces maar ook een beetje raar voor mij als buitenstaander.

Gelukkig heerst ook bij internationale YMCA mensen het typische YMCA gevoel. Ik was nog geen 5 minuten binnen of ik voelde me al helemaal thuis. Dat moet een fijne week worden!

Al helemaal deel van de groep ging ik vandaag met iedereen op pad naar Orebro, naar een conferentie genaamd ‘Youth work in Sweden’. Verschillende sprekers vertelden over jeugdwerk en hoe ze hierbij betrokken waren. Sommigen door wetenschappelijk onderzoek en sommigen doordat ze zelf ‘ge-youth-worked’ waren.

Twee mooie zinnen die mij opvielen en die ik graag met jullie wil delen:

-          You are a member of everybody else’s identity project (Torbjorn Forkby)

-          We make the road by walking (Paolo Freire & Myles Horton)

Ook was er tijd om ideeën uit te wisselen over jeugdwerk in ons eigen land. Met deze groep erg interessant. Praten over hoe we jongeren kunnen stimuleren om leiderschap te tonen, hoe we jongeren achter de computer weg kunnen krijgen, hoe we ze kunnen stimuleren om gezond te zijn en/of hoe we gelijkheid kunnen bereiken.

Na een interessante napraatborrel met fruit en vruchten’mocktails’ vertrokken we weer met onze eigen groep terug naar Stockholm, naar de prachtige YMCA locatie hier. Ik kan je vertellen: worstjes van de BBQ smaken heerlijk om 21.00uur ’s avonds. Vooral als je ze kunt delen met een groep internationale YMCA’ers.

Namens: Hugo Bosch, Janine Berends, Marcella Sweers, Joost Vlasblom, Daan van Aken en Aukje Zijlstra

Because it’s cool, not cold

Maandag 24 oktober

Ochtend

Vanmorgen vroeg zijn we naar ‘Frysehuset’ geweest, dit is een activiteitencentrum van het
YMCA in Stockholm. Wat vroeger een industrieel pand was, is nu omgetoverd tot het grootste
activiteitencentrum van Zweden. Het was echt adembenemend.

In onze rondleiding kregen we eerst de sportzalen te zien waarin het Zweedse 08 Stockholm “human
rights” basketbal team traint. Dit team speelt in de Zweedse top. Het was mooi om te zien dat een
team van onze organisatie zoiets bereikt. In deze sportzalen worden ook concerten en feesten
georganiseerd.

Na een doolhof van trappen en gangen (waar een aantal mensen de groep kwijtraakten) kwamen we
bij een super vet indoor skatepark. Hier kunnen lokale skaters terecht om aan hun ‘skills’ te werken.
Het was mooi om te zien hoe de sfeer in het pand veranderde per locatie.

In het Frysehuset lopen een aantal inspirerende projecten.
Zoals:

Exit!

Dit project helpt jongeren uit extreem rechtse en linkse bendes te komen.

Elektra

Eerwraak is één van de hoofpunten binnen het project. Het doel is om jongeren te laten spreken
over de koppeling tussen hun thuissituatie en de dingen waar ze als jongere in de Zweedse cultuur
tegenaan lopen.

United Sisters

Dit is een project over het zelfstandig, zelfverzekerd en begrepen voelen van jonge meiden. Door het
doorlopen van verschillende fases werken ze aan deze doelen. United Sisters hebben ook vrouwen
die in de weekenden patrouille lopen om meiden vanuit feesten veilig naar huis te brengen en te
zorgen dat er niets kan gebeuren.

Middag

Na het volle ochtendprogramma gingen we met de metro richting de binnenstad van Stockholm,
met als eindbestemming ‘kulturhuset’. Dit is een centrum waarin jongerenactiviteiten en workshops
kunnen doen op het gebied van kunst en cultuur.

In het ‘kulturhuset’ hebben we een teambuilding workshop gedaan aan de hand van de “what”,

de “why” en de “how’s” van ons verblijf als jeugdwerkers in Zweden.

Avond

Na deze lange dag hadden we natuurlijk wel trek in een stevige hap eten, hier moesten we nog zelf
voor zorgen ook... We werden namelijk ingedeeld in verschillende groepen en kregen de taak om
samen voor een vooraf vastgesteld bedrag een maaltijd te verzorgen. Hiervoor moesten we ook met
onze groepen de boodschappen doen.

De hele groep ging totaal uit hun dak om de maaltijd te verzorgen. Uiteindelijk zaten we aan een
prachtig gedekte tafel van een super voor-, hoofd- en nagerecht te genieten. Blijkbaar functioneren
we al goed als groep.

Na de maaltijd hebben we met z`n allen de dag doorgenomen en besproken wat wij belangrijk
vinden om ons fijn te voelen in deze groep. Deze punten hebben we beschreven in een
groepscontract en met z`n allen ondertekend. Dit geeft ons een prachtig ‘ons’ gevoel.

Pff, nu is het tijd om te slapen.

Namens; Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom en Daan van Aken.

Zondag 23 oktober… de reis naar Zweden

Daar staan we met tassen en een dikke winterjas op het station, klaar om naar Zweden te gaan, spannend! Om 14.30 uur hebben we afgesproken op Eindhoven airport, het vliegtuig zal om 16.30 uur vertrekken. Helaas zonder Aukje, die was haar paspoort vergeten tijdens het ondertekenen van haar contract op vrijdag. Zij zou nu een dag later op het vliegveld stappen.

Ondanks dat we elkaar nog niet eens kennen, begonnen we meteen te kletsen over wie we zijn en wat we doen… ook wij Hollanders hebben de YMCA spirit, we zitten daar alsof we elkaar al jaren kennen, heerlijk!

De vlucht verliep prima, er waren geen bijzonderheden en we stonden al snel buiten in de kou. Ik denk net zo koud als in Nederland, 7 graden, maar we waren moe van de reis en hadden zin in een lekker kopje thee of koffie. Het was inmiddels al donker dus in de bus konden we helaas nog niets zien van de natuur en cultuur in Zweden.

Om 22.00 uur aangekomen op onze slaaplocatie, Karsogarden, een kampterrein van KFUK-KFUM Sweden. KFUK-KFUM is de benaming voor YMCA & YWCA in Zweden. We werden verwelkomd door de Ieren en Zweden met een heerlijk kopje thee en broodjes. De Engelsen kwamen vlak na ons binnen, toen was de groep compleet. We hebben een kennismakingsrondje gedaan en zijn meteen gaan slapen. We gaan een drukke week tegemoet waar we heel veel gaan leren en veel informatie met elkaar gaan delen.

Namens: Hugo Bosch, Marcella Sweers, Janine Berends, Joost Vlasblom en Daan van Aken

nog een paar dagen te gaan!

Nog een paar dagen te gaan, en dan gaan we met 6 personen naar Zweden voor de jeugdwerkconferentie.

Het wordt een drukke, maar vast erg enerverende trip, met het bezoek aan 4 verschillende steden in een week, die totaal bijna 1000km uit elkaar liggen.

Uiteraard beginnen we in Stockholm, op het YMCA (of beter KFUM-KFUK) centrum te Karsogarden, waar we de Engelsen, Ieren en Zweden ontmoeten.

Het aftellen kan beginnen!

Joost

European Youth Politics Seminar @Berlin p.3

Zo terug van weggeweest. Ik heb een paar dagen niet geblogged en daar zit best een leuke reden achter. Een paar dagen geleden hadden we een uitje naar de Bundestag en de Reichstag, hier lees je zo meteen meer over. Nadat we terug kwamen van het uitje en statten kwamen wij, mijn kamer-genoten en ik, er achter dat onze deur op slot zat. Normaal gesproken pak je dan de sleutel en maak je hem open maar zo was het nu niet. Wij allen wisten dat we de deur open hadden gelaten met de sleutel in de kamer. Dus je raadt het al, iemand heeft de deur op slot gedaan en de sleutel ligt nog in de kamer. We gaan ervan uit dat het de schoonmaakster is geweest die de deur op slot had gedraaid. Maar ja daar sta je dan midden in de nacht, na een lange dag in de stad, voor een dichte deur. Je kan niet bij je spullen en je moet toch ergens slapen terwijl de meeste mensen al naar bed waren. Uiteindelijk hebben we het redelijk makkelijk op kunnen lossen door in een lege kamer te slapen en in een extra bed van een kamer waar al mensen inlagen.

Op dezelfde dag als die ik net beschrijf zijn we begonnen met het derde deel van Doris. Het gaat over het concept Structured Dialog. Ik zal dit kort omschrijven. Zoals de naam eigenlijk al doet vermoedden gaat het over een gestructureerde dialoog. Deze dialoog wordt gevoerd tussen de policy makers. Als je hier meer over wilt weten kan ik je verwijzen naar deze link.

De volgende ochtend moesten we vroeg op want we gingen praten met politici. We hebben twee gesprekken gehad met: Joachim Zeller in het YMCA kantoor van Berlijn en met Maria Rotter in het parlementsgebouw van Duitsland in Berlijn. Later op de dag zijn we weer terug gegaan naaar het kantoor om daar een stukje presentatie van Pablo bij te wonen over Volunteering. Met als doel het vrijwilligerswerk een kader te geven zodat er rechten, verzekeringen en erkenning is voor het vrijwilligerswerk.

Er stond een vrije avond op het programma en die hebben de groep en ik goed in kunnen vullen door bijvoorbeeld naar de pub/club te gaan of naar het hostel terug te keren en lekker te gaan slapen óf en dat is wat ik heb gedaan met een aantal mensen, is lekker de stad in. Dus ik ben de stad in geweest en Berlijn in het donker is weer een hele andere wereld dan overdag. Het is erg mooi om het Holocaust memorial te zien in het donker en er in rond te lopen. Verder hebben we veel gelachen en bepaalde plaatsen bezocht in Berlijn die belangrijk zijn om te zien. Op de terugweg nog even de club ingedoken waar nog meer YMCA'ers waren. Op de één of andere manier werd al snel door de dj het YMCA nummer gedraaid en heb ik uit volle borst mee kunnen zingen. (Y-M-C-A its fun to stay at the Y-M-C-A) . Eenmaal terug in het hostel kwamen we er achter dat onze deur op slot zat.

Na toch wel een bijzonder nachtje zijn we uitgenodigd om naar het museum van de Berlijnse muur te gaan. Echt heel groot is het niet maar ze laten wel twee gedetailleerde films zien over en hoe de Berlijnse muur is ontstaan. Vlak daarna zijn we naar de daadwerkelijke muur geweest en konden we bijvoorbeeld foto's maken. Door een oud spookstation snel weer terug naar het hostel voor een Lunch en een evaluatie periode. We hebben ons ook kunnen voorbereiden op de interculturele avond. Tijdens deze avond hebben we van drie kandidaten al afscheid moeten nemen omdat zij op de avond al terug moesten naar hun eigen land. Naast verschillende soorten lekkernijen hebben we kunnen genieten van de culturele filmpjes en spelletjes.

Nadat de avond was afgelopen zijn we met een paar naar de pub gegaan voor een 'laatste' rondje(s) en hebben we gezellig kunnen praten met elkaar. We eindigden in de pub met vier mensen en we beseften pas bij de voordeur van het hostel dat we allen geen voordeur sleutel bij ons hadden en we konden dan ook niet het gebouw betreden. Gelukkig maakten we genoeg 'herrie' om iemand wakker te maken die voor ons de deur open deed.

Een korte nacht eindigt in een kort vertrek en nog voordat ik zelf uit bed was bleek 90% al vertrokken te zijn naar zijn of haar land. Met de traditionele Berliner bol kon ik mijn dag beginnen (dankjewel Luas) en energie vinden om mijn motor te zadelen en mijn vertrek kenbaar te maken aan de weinigen die nog aanwezig waren.

Ik eindig deze blog met een laatste tekst:

Galaten 5:22-23 Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.Tegen zodanige mensen is de wet niet.

Bedankt voor het lezen en 'Auf Wiedersehen' von Daan.

European Youth Politics Seminar @Berlin p.2

Hallo lezers,

leuk jullie hier weer terug te vinden. Ik was gestopt op het punt dat er een soort galerij zou zijn over de diverse YMCA's op het seminar. We gebruikten de ruimte van het seminar en op de tafels en vensterbanken konden wij de spullen van de verschillende YMCA's kwijt. Zo was een hoekje van Duitsland met wat informatie folders over de Europese unie en hoe men dit aan de man kan brengen bij jongeren. Een stukje verderop kon iedereen kijken naar de prachtige natuur van Zweden en Roemenië.

Ook IJsland was van de partij met een filmpje over het uitbreiden van hun jeugdkampen. Uiteraard Nederland met een tafel vol folders over de Nederlandse activiteiten voor jongeren. De tafel werd opgevrolijkt met leuke speldjes van YMCA Nederland. Finland bracht zijn beroemde chocolade en Engeland kwam met Werthers original. In de tussentijd ben ik 5 kilo aangekomen van al het snoepen terwijl ik nog snel naar de hoek van Tsjechië loop om daar mee te kijken naar een promotiefilmpje van de YMCA in Tsjechië.

Een echt leer moment moet toch wel zijn geweest toen ik tot de ontdekking kwam dat Zweden en IJsland dezelfde naam gebruiken voor de YMCA's namelijk KFUM-KFUK en KFUK-KFUM. In de cultuur van Zweden zetten ze altijd de vrouwen als eerste neer dus ook de scouting organisaties staan eerst aangegeven met de vrouwen variant gevolgd door de mannen vereniging.

De volgende dag moesten we vroeg op dus de meeste van ons gingen bijtijds naar bed. Niet wetende dat ze de volgende dag nog eerder op moeten maar hier kom ik zo op terug. Ik ging pas laat slapen omdat ik nog een aantal goede gesprekken had met mensen uit de UK en IJsland.

Het is 7.30 in de ochtend en mijn wekker is al een paar keer afgegaan. Met een beetje moeite kom ik uit het stapelbed waarin ik sliep en begin ik aan een stevige douche. We moesten om 8.50 richting de trein want we gaan naar de kerk. Het is niet zomaar een kerk het is een dom. Het is de Berliner Dom in uiteraard Berlijn.

Eenmaal in de dom zie je pas hoeveel ruimte er is en het is er erg groot kan ik je vertellen. We konden in een gereserveerde ruimte terecht voor de vertaling van het Duits naar het Engels. Een groep als de onze hadden ze niet verwacht dus na een aantal verbaasde gezichten werden er snel extra headsets gehaald voor de vertaling.

De preek ging over het 50 jarig bestaan van het koor en daarbij een passende boodschap. Ik kwam er al heel snel achter dat ik niks had aan de vertaling omdat ik het Duits goed kon begrijpen. Het bijbelse verhaal tijdens de preek ging dus over het toepasselijke "waar het hart vol van is loopt de mond van over" want een koor zingt met heel haar hart en ziel over Jezus Christus en God onze Vader. Er is ook een zegen uitgesproken voor de Koptischekerk in Duitsland want zij hadden op dat moment een protest op het plein vlakbij de kerk.

Na de dienst heb ik nog even de hand kunnen schudden van de Bisschop waarna ik snel weg moest want er stond een rondvaart gepland. Ik heb hier een daar mijn twijfels over het woordje rondvaart want je zou het ook een heen-en-weervaart kunnen noemen aangezien we niet 'rond' zijn gegaan. Wanneer we weer terug aan de wal waren kregen we een kleine toer van Sigrid in Berlijn. Ik kan nu trots zeggen dat ik 'Unter den Linden' ben geweest.

Het seminar dat we vandaag hebben gekregen ging over Structural Dialog, wat een vrij nieuw fenomeen is binnen de YMCA. Het gaat in feite om het structuren van communicatie via een bepaalde route en commissies. We kregen een interactieve opdracht om een annex te lezen en hierin de structuur te omschrijven.

Vanaf hier kom ik terug over wat ik hierboven al geschreven stond, tot onze schrik hoorden wij dat we om 7.15 ontbijt hebben en dat we om 7.50 met de trein weggaan om te debatteren met politici uit het Europees parlement. In een aantal groepen hebben we vragen voor kunnen bereiden welke we kunnen vragen aan één, twee of drie Europarlementariër's. Dat wordt dus erg spannend morgen!

Helaas moet ik vertellen dat IJsland heeft gewonnen met tafelvoetbal van de Nederlanders met een eindscore van 10-9. Het was erg leuk maar Lucas we hadden gewoon niet moeten wisselen! Zoals iedereen weet houdt de YMCA best wel van een biertje dus zijn we op zoek gegaan naar een pub om wat te kunnen drinken.

Intussen is het bijna twee uur 's nachts en ga ik dit verhaal afronden want de wekker zal rond 6.15 weer zijn geluid produceren om mij wakker te krijgen. Voor vandaag laat ik jullie achter met:

Micha 4:3 ^

Er wird unter großen Völkern richten und viele Heiden strafen in fernen Landen. Sie werden ihre Schwerter zu Pflugscharen und ihre Spieße zu Sicheln machen. Es wird kein Volk wider das andere ein Schwert aufheben und werden nicht mehr kriegen lernen.

Micah 4:3 ^

and he will judge between many peoples, and will decide concerning strong nations afar off: and they shall beat their swords into plowshares, and their spears into pruning-hooks; nation shall not lift up sword against nation, neither shall they learn war any more.

So bis Morgen!

European Youth Politics Seminar @Berlin p.1

Hallo lezers,

als intro een korte uitleg van wat ik tot nu toe weet. We (Cees, Gerard, Lucas en ik) zijn hier in Berlijn om bij elkaar te komen met de rest van Europa. Er zijn hier, in Berlijn, in het Hostel van de CVJM 10 nationaliteiten welke mee debatteren in een seminar over jeugd politiek en om te leren over de Europese unie en de Europa raad.

Gisteren zijn wij aangekomen, Lucas had vertraging met zijn trein, Cees en Gerard zijn wezen vliegen en ik durfde het avontuur wel aan om per motor te reizen. Na een trip van 7 uur in de kou van Nederland naar de kou van Duitsland kwam ik aan bij een pittoresk hostel van de YMCA te Berlijn. Zij noemen dat hier CVJM dat staat voor Christliche Verein Junger Menschen. Vooral Zweden en Nederland worden goed vertegenwoordigd met elk 4 man.

's Avonds was er een korte inleiding van Sigrid (Duitsland) en Cees (Nederland). Drukte alom want iedereen wil natuurlijk praten en socializen met elkaar. In 'onze' kamer zijn we met zijn drieën uit drie nationaliteiten. Finland, Zweden en Nederland in één kamer, dat wordt dus erg leuk. Ik heb al gelijk wat nieuws geleerd want de mensen uit Zweden drinken echt énorm veel koffie. Welke vandaag bewezen is want wie hadden er allemaal een kop koffie onder hun stoel tijdens het seminar? ... juist ja de vier mensen van Zweden! Erg leuk.

's Ochtends opstaan blijft leuk met andere mensen erbij. Drie wekkers die afgaan en vaak nog simultaan ook. In korte tijd douchen (anders is het water koud) en op naar beneden voor het ontbijt. Lekker een broodje, cornflakes of fruit om de dag mee te starten en als man neem je natuurlijk alle drie!

Het eerste seminar startte met een introductie van Doris, zij doet werk voor de YMCA en heeft een goede achtergrond omtrent YMCA, ze zat onder andere in het vrouwen CVJM. Doris gaf een presentatie over "Milestones" in de YMCA en de fundering van de Europese Unie. Allemaal lekker ingewikkeld mede door het Engels wat wij allen 'spreken'. Erg leuk is het zeker want eindelijk krijgt men een overzicht van de hele EU en op welke strategieën het is gebaseerd.

Voor het tweede deel van het seminar werd Cees ingeschakeld om een overzicht of uiteenzetting te geven over de Europese Unie, Europa raad etc. Het gaat hier vooral om de verschillende partijen, diverse mensen en organisaties binnen Europa. Er zijn op dit moment 27 lidstaten en er wordt in 21 talen gesproken.

Dat is het voor dit moment. We hebben nu een presentatie over de verschillende YMCA's die hier vandaag bij elkaar gekomen zijn. Morgen zullen jullie hier meer over lezen.

Zoals ze in Duitsland zeggen; "Bis Morgen!"

Daan

participants needed: YMCA Europe in action for the EU Youth Strategy

October 14 – 19th, 2011 Berlin/Germany

YMCA Germany invites you to a seminar about European youth politics from Oct. 14 – 19th, 2011 in Berlin, the capital of Germany.

We are looking for...

• Young YMCA peole who are interested in Europe
• Young YMCA people with interest in youth politics
• Young people who are not afraid for politics
  
• Young YMCA people who want to work for a clearer presence of YMCA Europe on EU level All other YMCA people interested in Europe

Programme

To enable us to be successful players on the field of European youth politics, we will...

• be challenged by interesting lectures
• have exciting group discussions
• meet European politicians
• experience the colorful and lively capital of Germany
• enjoy role plays and creative forms of learning
• learn about other cultural backgrounds and foster our tolerance

Special aims of the seminar

• Learning about the new strategy for youth work in Europe and discuss how to implement it into our own country.
• Foundation of a YMCA network dealing with the themes „European Youth Politics“ and “Representation of YMCA Europe”
• Discuss ways to develop and strengthen the participation of young people in European youth politics
• Work on how to develop the awareness of a EU-citizenship among young people.

You can register for the seminar until Sept. 21st 2011

The number of participants is limited!

To register as a Dutch participant: send an e-mail to: joost@ymca.nl

Practical information

Date: Oct. 14th to 19th 2011
Start: Friday, Oct. 14th, 18.00h (dinner)
End: Wednesday Oct. 19th, 10.00h (after breakfast)
Place: Hostel CVJM-Kaulsdorf Berlin e.V.
Participants: Max. 3 participants from each partner YMCA.
Age: no limit, but it would be good to have at least one young person (under the age of 25).

Costs: 0,00 € (Thanks to: EU ‘Youth in Action’ Programme)
including: accommodation in 2-4 bedrooms, all meals from Friday dinner until Wednesday breakfast, seminar programme and excursions.

Travel costs: 70% of your travel costs (only the cheapest transportation, e.g. Apex flight/train/bus, 2nd class ticket) will be refunded. Receipts needed!

deelnemers gezocht: Studiereis 'Youth Work' naar Zweden

De YMCA-YWCA van Zweden heeft ons uitgenodigd voor een studiereis door Zwedeb. Ook de YMCA van Engeland en de YMCA van Ierland doen mee aan dit project.

Ben je betrokken bij jeugdwerk van de YMCA op lokaal, regionaal of nationaal niveau dan is dit jouw kans om veel te leren over jeugdwerk en om anderen te vertellen wat jij doet bij de YMCA. Ben je actief bij de YMCA en wil je hier meer over weten, of wel eens zien wat ze in andere landen bij de YMCA doen. Dit is je kans!

Het programma is van 23 tot 30 oktober. Je bezoekt diverse steden zoals Stockholm, Örebro, Jönköping, en Umeå. Je bezoekt lokale conferenties van jeugdwerkers, maar maakt ook werkbezoeken om in de praaktijk te zien wat er aan jeugdwerk is. Daarnaast is er ook ruimte om over het werk wat jij doet te vertellen. Maar vooral ook om van elkaar te leren. Centraal staat de vraag wat jeugdwerk eigenlijk is en hoe je de theorie hierover in de praktijk kan brengen.

We verwachten een actieve deelname, voor, tijdens en na de reis. Je bereid je goed voor, brengt tijdens de reis verslag uit op dit blog en maakt een verslag met adviezen voor de YMCA in Nederland.

Er kunnen maximaal 5 deelnemers vanuit Nederland meedoen. De kosten zijn 200 euro per persoon., dit is inclusief reiskosten, overnachtingen en voeding.

Opgave voor deelname, voorzien van een motivatie, bij Joost Vlasblom. joost@ymca.nl

YMCA Peace Work Seminar

Every time you smile al someone, it is an action of love, a gift to that person, a beautiful thing.
Mother Theresa



Vierentwintig deelnemers, zeventien verschillende nationaliteiten.
Engels als eerste, tweede, derde of zelfs vierde taal.
En dan toch binnen een dag familie zijn, elkaar begrijpen, vertellen en luisteren, heel veel plezier maken en nieuwe dingen leren.

Waar dat kan? Ik was deelnemer in de YMCA Peace work seminar – impact and new challenges, in Praag van 18 tot 24 juli 2011.
Het was een fantastische week, eigenlijk denk ik niet dat ik de woorden heb het te beschrijven, maar ik zal een poging wagen in deze blog!

Met de nachttrein vertrok ik op zondagavond vanaf Utrecht centraal naar Praag Holesovice station. Vanaf daar was het even zoeken naar de juiste metro en bus, maar met anderhalf uur kon ik inchecken, tegelijk met Sarah en Amanda uit de VS, die dus al wat langer onderweg waren dan ik.
’s Avonds was de eerste kennismaking met de facilitators en de mensen die zich tot die tijd verborgen hadden gehouden om de toen al verloren slaap in te halen.

Het ontbijt was elke ochtend van 8 tot 9, gevolgd door een devotion, die de eerste dag geleid werd door Juan, secretary general YMCA Europe.

We werden als groep ingedeeld in vier zogenaamde homegroups. Ook in Armenië (Catch the vision 2010) werkten we in homegroups en het werkt fantastisch.
Alle vier de homegroups zijn op een bepaalde dag verantwoordelijk voor de icebreakers (denk: naamspelletjes, de menselijke knoop, ‘ga in twee rijen staan en welke rij een fles het snelst doorgeeft naar de laatste via de voeten wint’) en de devotion. Verder zit je als homegroup één of twee keer per dag samen om na te praten, te discussiëren of workshopopdrachten te doen. Zeker de mensen uit jouw homegroup leer je heel goed kennen, en de mensen uit mijn homegroup D, Dude where’s the peace?!, behoren absoluut tot de meest inspirerende, liefste en gezelligste mensen die ik ooit heb mogen leren kennen.

In de ochtenden kregen we presentaties over onder andere het YMCA project in de Caucasus:
Roots for Reconciliation (waarbij deelnemers van RfR werden geïnterviewd, te vinden op de website van YMCA Europe, aanrader!), Theory of Change, Do No Harm-methodology, YMCA Kosovo en Spanje en CVJM Hochschule in Duitsland.
Ook kwam Selma Zaidi langs om een workshop te verzorgen over impact assessment. Want hoe meet je eigenlijk de resultaten van jouw project? We werden uitgedaagd een nieuw project te verzinnen en een kritische jury van vrijwilligers (oftewel, de facilitators zelf) over te halen juist in ons project mee te doen.

In de middag, na lunch, uitbuiktijd en icebreakers was het tijd voor het Film Festival. Elke dag stond er een film op het programma; House of Fools (Tsjetsjenië), The band is coming (Midden-Oosten), Life is a miracle (Bosnië en Servië) en Kolja (Tsjechië). Zeker deze laatste twee hebben indruk op me gemaakt, de films geven in hele goed indruk van de situatie in tijd van oorlog, maar ze laten vooral zien hoe het leven altijd ongestoord doorgaat.

Op vrijdagavond zijn we het Praag ingetrokken voor een concert op de rivier en zaterdag was de excursiedag. Praag is ongelofelijk mooi, romantisch, ontspannen en gezellig. Dankzij Josie en Edita als inwoners van Praag hebben we heel veel gezien en niet geheel onbelangrijk, waren we toch steeds op tijd voor de laatste trein.

Als laatste wil ik een speciaal plekje geven aan YMCA Kosovo. YMCA Kosovo is jong, net als de algemeen secretaris Dorina Lluka (25 jaar), maar ze doen ontzettend goed werk. Ze werken met zoveel liefde aan alles wat ze aanpakken, en moeder Theresa heeft voor hen bijzondere waarde aangezien zij in Kosovo geboren is. De waarden en normen, de liefde en de hoop waarmee zij Kosovo helpen opbouwen zijn bewonderenswaardig.

Alle dank aan de facilitators en YMCA Europe, het was onvergetelijk.
De moraal van mijn verhaal:
Goed voorbeeld doet goed volgen en Peace is een werkwoord.

Feesten in Israel en Palestina!

Ik ben nu een paar weken in Palestina en heb alweer veel nieuwe dingen meegemaakt. Ik heb veel andere vrijwilligers ontmoet die bij andere organisaties stage lopen, maar ook heb ik mijn best gedaan om zoveel mogelijk in contact te komen met de lokale bevolking.

Zo ben ik een week geleden uitgenodigd voor een Palestijns verlovingsfeest van de zoon van mijn huisbaas. Toen ik en mijn huisgenoot werden uitgenodigd vroegen we direct: ‘wat moeten we aandoen?’ en ze zeiden luchtig ‘oooh niks bijzonders hoor, gewoon een beetje feestelijk!’. (Je ziet het al aankomen natuurlijk.) Dus die avond liepen we naar de feestlocatie, waar het erg druk was: de hele parkeerplaats stond bomvol en er liep een grote stroom mensen naar binnen toe.

Bij binnenkomst mochten we een flink rijtje mensen de hand schudden (waarvan wij alleen onze huisbaas, zijn vrouw en zijn zoon kenden) en toen we de zaal inliepen zagen we pas de omvang van het ‘feestje’: een enorme zaal met lange witte tafels, stoelen met grote rode strikken er omheen en letterlijk hon-der-den mensen die een plekje zochten. Er waren cameramannen aanwezig (dus je kon meekijken op één van de vijf beamers die verspreid over de zaal hingen) en er was zelfs een camera aan een enorm statief dat in de lucht rondzweefde. Alle vrouwen hadden hun mooiste galajurken uit de kast gehaald en hadden duidelijk een paar uurtjes voor de spiegel gestaan. Ik had het leukste rokje aangetrokken dat ik bij me heb, maar ik had een kleine inschattingsfout gemaakt met het aantrekken van mijn slippers. Mijn huisgenoot was al helemaal under-dressed met een lang zwart t-shirt aan (met lange mouwen) en een lange rok tot op haar enkels. De christelijke kledings-voorschriften golden blijkbaar niet deze avond, dus zo’n beetje iedereen had blote schouders en blote benen!

Hulpeloos liepen we naar een ober die ons een plekje aanwees in de hoek van de zaal (alsof hij onze schaamte voor onze outfits kon voelen) en vol enthousiasme en verwondering genoot ik van de gebeurtenissen. Het begon met een dans waarbij het toekomstige paar in het midden danste op Arabische muziek waarbij veel familie en vrienden eromheen staan te dansen en klappen (zo konden we eindelijk zien wie nou eigenlijk de toekomstige bruid was!). Daarna kwamen er twee Grieks-Orthodoxe priesters naar voren en volgens mij (het was natuurlijk allemaal in het Arabisch) zegenden ze de ringen voor de bruiloft. Er werd nog wat gebeden, en toen werd er cake uitgedeeld en begon de felicitatie-ronde. Alle honderden gasten gingen het toekomstige koppel langs en hun hele families om ze te feliciteren, waarna ze de zaal verlieten en weer naar huis gingen. Het was echt ontzettend leuk en bijzonder om mee te maken. Als dit pas het verlovings-feestje was, hoe moet de echte bruiloft er dan wel niet uitzien?!

Ook ben ik de afgelopen tijd een paar keer naar Israel gegaan: naar Jeruzalem, Tel Aviv en Haifa. In het vliegtuig op weg naar Israel had ik een jong meisje leren kennen uit Haifa en ze wilde graag afspreken toen ik in Haifa was afgelopen weekend. Dus we besloten samen naar de film te gaan! En toen belde haar moeder ons om te vragen of ik zin had om mee te gaan naar een Bar Mitswa feestje: ja, heel graag natuurlijk! We kwamen er ’s avonds om 9 uur pas en en toen was het feest al begonnen. Maar ik had alles behalve dit verwacht: het was in een ontzettend gave beach-club, met heel veel witte tafels en alle gasten zagen er geweldig uit. Ook hier was ik lekker under-dressed. Er was een camera die alles filmde en een DJ die keiharde muziek speelde. Het was een enorme show: er werden speeches gegeven, terwijl op de witte muren en schermen stoere foto’s van de 13-jarige jongen die de bar mitswa deed geprojecteerd werden, en er waren professionele breakdancers die een geweldige show gaven. Er waren ook filmpjes gemaakt voor de jongen en die werden afgespeeld: voetballers van het nationale elftal van Israel die de jongen een goede bar mitswa wensten. Ongelofelijk! Ook hadden al zijn vriendjes een nummer voor hem ingezongen in een studie, waar een gave clip van was gemaakt. Het eten was heerlijk, er waren veel leuke dingen te doen voor de kinderen (spelen op de wii, een pool-tafel, een gratis fotohokje voor gekke foto’s) en de avond eindigde met een disco. Al met al leek dit feestje meer op een soort super-sweet-13 dan een bar mitswa feest!

Twee totaal verschillende feesten, maar ook met gelijkenissen: zowel Israeliërs als Palestijnen houden wel van een feestje, en als er een feest wordt gegeven dan moet het ook meteen groot, met honderden gasten die er allemaal even piekfijn uitzien, en veel eten en drank. Het was erg leuk om even een kijkje te nemen in deze twee verschillende culturen, die ondanks de verschillen zeker ook gelijkenissen vertonen (misschien meer dan ze zelf willen toegeven)!